Ολυμπιακός: Η τέλεια κλοπή της Φενέρμπαχτσε και το μεγάλο «what if» στην Κωσταντινούπολη
Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν πολλά ελαφρυντικά, ωστόσο, έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, η ήττα φέρνει ένα μεγάλο... what if.
Ο Ολυμπιακός γνώρισε την ήττα με 88-80 από τη Φενέρμπαχτσε στη Κωνσταντινούπολη για την 20η αγωνιστική της EuroLeague. Οι «ερυθρόλευκοι» των έντεκα παικτών και παρά τις απουσίες των Μιλουτίνοφ, Νιλικίνα ήταν όχι απλά ανταγωνιστικοί αλλά κυρίαρχοι στο πρώτο μέρος και με τους Ντόρσεϊ, Χολ σε εξαιρετική μέρα έκλεισαν το πρώτο ημίχρονο στο +4 και το 40-36. Στην επανάληψη η Φενέρμπαχτσε εμφανίστηκε πιο αποφασισμένη και με «μπροστάρη» τον Χόρτον-Τάκερ έφερε το ματς στα ίσα (62-62) στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου.
Παρά το γεγονός πως η ήττα θα μπορούσε εύκολα να θεωρηθεί «εντός προγράμματος», ο Ολυμπιακός έδωσε δικαίωμα να μιλάμε σήμερα για ένα what if που θα μπορούσε να φέρει το «διπλό».
Η στόχευση στην ρακέτα και το παράδοξο με τα τρίποντα
Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε το παιχνίδι με ξεκάθαρο στόχο να δώσει την μπάλα στο «ζωγραφιστό». Παρά την απουσία του Μιλουτίνοφ ο Χολ ήταν εξαιρετικός και μάλιστα είχε 7 πόντους στα πρώτα πέντε λεπτά, αλλά και δυο τάπες. Μαζί με τον Ντόρσεϊ ήταν αυτοί που έσερναν το κάρο.
Την ίδια ώρα η Φενέρ έψαχνε ένα τρόπο να τρυπήσει την άμυνα του Ολυμπιακού και το κατάφερε με τον Τάκερ, με τις δυο ομάδες να έχουν μαζί... 1 εύστοχο τρίποντα στα 22 που εκτελέστηκαν στο πρώτο ημίχρονο. Αυτό, ως προς την πλευρά της Φενέρ έχει εξήγηση.
Την στιγμή που οι «ερυθρόλευκοι» έβλεπαν τους Τούρκους να αστοχούν σε αρκετά ελεύθερα σουτ, ο Γιασκεβίτσιους έβαλε τον Μέλι και τους υπόλοιπους παίκτες να κολλάνε (κυριολεκτικά) πάνω στα αντίπαλα γκαρντ. Αυτό ο Ολυμπιακός δεν το εκμεταλλεύτηκε, αφού θα μπορούσε να χτυπήσει τους γηπεδούχους στα πόδια, κάτι που έγινε ελάχιστες φορές.
Οι αλλαγές που άργησαν και η ερμηνεία στο τελευταίο πεντάλεπτο
Το δεύτερο ημίχρονο είχε μια διαφορετική χροιά στον τρόπο που έπαιξαν οι δυο ομάδες. Η Φενέρ βρήκε 6 καθοριστικά τρίποντα στο τρίτο δεκάλεπτο και με την απουσία του Γουόκαπ, ο Μπόλντγουιν, εκτός από οργανωτικό ρόλο, ανέλαβε και εκτελεστικό.
Εκτιμώ πως οι Πειραιώτες χρειαζόντουσαν περισσότερο τον Γουόκαπ και την άμυνα στην τελευταία στροφή, παρά τον Μόρις που ακόμη προσπαθεί να προσαρμοστεί. Το σχήμα με τον Πίτερς στο «5« δεν ευδοκίμησε και ο Χολ, όταν μπήκε στο παρκέ ξανά (τρία λεπτά πριν το τέλος) ήταν πλέον «κρύος». Όσον αφορά τους Ντόρσεϊ και Φουρνιέ, με την αρκετά μεγάλη συνύπαρξη τους (στο τελευταίο δεκάλεπτο), φάνηκε σαν να απενεργοποιείται ο πρώτος, κάτι που βέβαια έχουμε δει και σε προηγούμενα παιχνίδια. Όπως και να χει, οι προπονητές είναι αυτοί που καλούνται να πάρουν αποφάσεις σε κλάσματα δευτερολέπτων και όχι εμείς.
Ο Ολυμπιακός δεν καταστρέφεται με αυτή την ήττα. Πήγε αποδεκατισμένος και... έμεινε και από «βενζίνη». Ωστόσο, ο ίδιος με την απόδοση του, δημιούργησε μια προσδοκία και ένα what if που μπορεί να «σβήσει» στον επαναληπτικό με τους Τούρκους.
Υ.Γ Είναι πολύ σημαντικό που ο Βεζένκοφ έχει μπει (ξανά) σταθερά στην λογική του σκόρερ. Είτε με τρίποντα, είτε με πολύ ωραία cut στην ρακέτα.